Przed założeniem państwa węgierskiego kotlinę Naddunajską zamieszkiwały najrozmaitsze ludy, a najwcześniejsze ślady osadnictwa pochodzą z wczesnej epoki kamienia, czyli sprzed ponad 100.000 lat. Pierwszymi plemionami, jakie można wymienić z nazwy, byli Ilirowie i Trakowie, których z zajmowanych terenów wyparły w VII i V wieku p.n.e. plemiona Scytów i Celtów. Nie było im jednak dane długo cieszyć się zdobytymi terenami, gdyż w połowie III wieku p.n.e. ekspansję na te obszary rozpoczęli Dakowie - lud pochodzenia trackiego. Na początku naszej ery, około roku 20, na Węgry przybyli pierwsi Rzymianie. Za panowania cesarza Augusta utworzono stały obóz rzymski w Aquincum (dziś przedmieścia Budapesztu), a w kolejnych latach pod panowanie Rzymu dostawały się kolejne podbite tereny Panonii. Ostateczne wyparcie plemion Daków nastąpiło po ciężkich walkach w latach 105-106 n.e., za cesarza Trajana. Od tego czasu liczy się okres panowania rzymskiego na terenie Węgier. Teren Panonii został wtedy podzielony na część wschodnią i zachodnią, obejmujące także szybko rozwijającą się prowincję Dację. Niestety ustawiczne ataki plemion barbarzyńskich (Germanów od północy i Sarmatów pochodzenia irańskiego od wschodu) spowodowały konieczność wycofania się wojsk rzymskich z Dacji już w 271r, zaś pozostałe prowincje na tych terenach cesarstwo utraciło ostatecznie w 395r. Tereny dzisiejszych Węgier stały się celem najazdów łupieżczych najrozmaitszych ludów germańskich i tureckich. Na przełomie IV i V wieku tereny naddunajskie zajęli Hunowie, tajemnicze plemię o przypuszczalnym pochodzeniu turecko-mongolskim. Wraz z Germanami Hunowie stworzyli silne państwo oparte na federacji wojskowej, rozsławione przez wodza Attylę. Prowadził on krwawe walki z imperium rzymskim nadal okupującym tereny na zachód od dzisiejszych Węgier. Niestety po jego śmierci państwo Hunów uległo rozsypce, a kontrolę nad nim na ponad 100 lat objęły liczne plemiona germańskie (w tym Goci i Longobardowie). W drugiej połowie VI wieku opuszczone przez German obszary zajęło kolejne plemię pochodzenia mongolsko-tureckiego - Awarowie. Prowadzili koczowniczy tryb życia, zaś ich panowanie załamało się na skutek najazdów Bułgarów i feudałów frankońskich. Przypuszcza się, że potomkami Awarów mogą być współcześni Szeklerzy zamieszkujący rumuński Siedmiogród. Natomiast w 896r. na teren dzisiejszych Węgier przybyło ostatnie azjatyckie plemię - plemię Madziarów. Do dziś nie udało się jednoznacznie rozwiązać zagadki pochodzenia Madziarów. Wiadomo, że należeli do ludu ugrofińskiego, kóry około 2000 lat p.n.e. podzielił się na dwa odłamy - jeden z nich dał początek dzisiejszym Finom i Estończykom, z drugiego wywodzą się właśnie Madziarowie oraz Mansowie (Wogułowie) i Chantowie (Ostiacy), zamieszkujący tereny byłego ZSRR. Gdy Madziarowie przybyli w kotlinę naddunajską, ich lud składał się z 7 plemion. Przewodził im Arpad, który zadecydował osiedlić się mniej więcej w centrum Węgier i co udało mu się osiągnąć poprzez stopniowe wypieranie przeważających liczebnie ludów pierwotnych z upatrzonych przez niego terenów. W tym czasie jednak Madziarowie byli jeszcze zbyt słabi, by zapuszczać się w lesiste rejony Siedmiogrodu i bagniste dorzecze Cisy, dlatego szczep z którego wywodził się Arpad zajął centralne miejsce, zaś pozostałe otoczyły go (aby uniknąć sporów oddzielały ich pasy ziemi niezamieszkanej). Wspólnie jednak prowadzono politykę obronną i wojskową. Wraz z upływem czasu państwo Madziarów rosło w siłę, tak że wkrótce możliwe stało się prowadzenie intensywnej ekspansji w kierunku zachodnim. Największe podboje stały się udziałem wojsk pod wodzą Attyli, jednego z najdzielniejszych dowódców w historii tego narodu. Dalej