W najwcześniejszym okresie rozwoju miasta (XIII wiek) miejsce, w którym obecnie wznosi się dawny węgierski parlament, zajmowały zabudowania franciszkańskiego kościoła pod wezwaniem Marii Magdaleny, z których do czasów współczesnych zachowała się jedynie samotna wieża dzwonnicza. Po zajęciu Wzgórza Zamkowego przez Turków świątynia na długie lata stała się jedynym przybytkiem chrześcijańskim na terenie całej dzielnicy, lecz ostatecznie podzieliła los innych kościołów i przekształcona została w meczet (tzw. Órás-mecset). Po oswobodzeniu Budy z rąk najeźdźcy w 1686r., franciszkanie odzyskali budowlę i wraz z początkiem XVIII wieku rozpoczęli jej rozbudowę i jednoczesną modernizację z gotyku na barok. Klasztor rozrastał się - w miejscu, gdzie dziś zlokalizowana jest sala konferencyjna dawnego parlamentu, znalazł się zakonny refektarz, a w bezpośredniej bliskości obiektu wyrósł wkrótce nowy budynek, mieszczący zgromadzenie sióstr klarysek (zajmował jednocześnie działkę przy obecnej Úri utca 49).

Druga połowa XVIII wieku okazała się mało przyjazna dla wszelkich katolickich zgromadzeń. W 1781r. cesarz Józef II Habsburg rozpoczął politykę podporządkowania kościoła państwu (tzw. józefinizm) i stopniową sekularyzację wszystkich zakonów, które nie zajmowały się szkolnictwem lub pielęgnacją chorych, w efekcie czego na terenie Austrii i Węgier rozwiązaniu uległo ponad 700 domów zakonnych, których majątki przeszły we władanie monarchii. Na mocy edyktów cesarskich w 1782r. istnieć przestało madziarskie zgromadzenie klarysek, a cztery lata później - również franciszkańskie, zaś należące do nich zabudowania przeznaczono do pełnienia funkcji publicznych.

W 1784r. znanemu architektowi epoki Franzowi Antonowi Hildebrandtowi zlecono przeprowadzenie gruntownego remontu i przebudowy obiektu. Prace, w czasie których kamienica uzyskała swoje obecne, barokowe oblicze, trwały przez dwa lata (w późniejszym okresie budynki zakonu klarysek częściowo zrekonstruowano od strony Úri utca). W przestronnych pomieszczeniach budynku trzykrotnie zbierał się węgierski parlament: w 1790, 1792 i 1807r., obradując w przetrwałej do czasów współczesnych sali nazywanej Salą Kongresową (Kongresszusi terem) - stąd też pochodzi współczesna nazwa ulicy, którą przetłumaczyć można jako ulicę Parlamentarną (Országház utca). W XIX wieku budowlę przekazano Ministerstwu Spraw Wewnętrznych, które rozbudowało obiekt od strony wschodniej, a wraz z nastaniem kolejnego stulecia - do budynku przeniesiono część Archiwów Państwowych (Magyar Országos Levéltár).

W czasie II wojny światowej okolice kościoła Marii Magdaleny zostały zniszczone w czasie nalotów, a silne bombardowania uszkodziły również dawny Parlament. Odbudowany w latach 50-tych XX wieku budynek przekazano we władanie Węgierskiej Akademii Nauk. Obecnie mieszczą się tu instytuty badawcze działające w ramach tej prestiżowej organizacji, miedzy innymi: 
Instytut Mniejszości Etnicznych (Etnikai-nemzeti Kisebbségkutató Intézet), 
Instytut Badań Prawnych (Jogtudományi Intézet), 
Instytut Historii Sztuki (Művészettörténeti Kutatóintézet), 
Instytut Etnograficzny (Néprajzi Kutatóintézet), 
Instytut Nauk Politycznych (Politikai Tudományok Intézete), 
Instytut Archeologii (Régészeti Intézet), 
Instytut Nauk Regionów Centralnych i Północnych Węgier (Regionális Kutatások Központja Közép- és Észak-magyarországi Tudományos Intézete), 
Instytut Socjologii (Szociológiai Kutatóintézet), 
Centrum Kulturalne (Társadalomkutató Központ), 
Instytut Badań Historycznych (Történettudományi Intézet) oraz 
Instytut Nauk Ekonomicznych (Világgazdasági Kutatóintézet).