Już zaledwie 100km od Budapesztu teren zmienia swoje ukształtowanie. Delikatne i niewielkie pagórki stromo wznoszą się do góry, rozległe trawiaste przestrzenie zastępowane są gęstymi lasami, leniwie snujące się do tej pory rzeczki okazują się bystrymi strumieniami - to średniogórze Północne. Kraina ta zajmuje północno-wschodnią część Węgier i obejmuje swoim zasięgiem pasma Cserehát, Börzsöny, Mátra, Bükk i Zemplén. Mimo że same góry nie są wysokie i wysokość najwyższej z nich nie przekracza 1015m, stanowią prawdziwą dumę Węgrów i... naprawdę cudowny zakątek. Swe niespotykane piękno węgierskie góry zawdzięczają przede wszystkim swej dziewiczości i niezwykłemu biologicznemu zróżnicowaniu żyjących tu gatunków roślin i zwierząt. Dużą część pogórza obejmują tereny parków narodowych i krajobrazowych. Utworzono je w miejscach wyjątkowych i wymagających szczególnej ochrony, a jest ich nie mało - powstałe na skutek wulkanicznych erupcji przed milionami lat szczyty kryją wiele niespodzianek: począwszy od bazaltowych kolumn przez charakterystyczne wapienne odciski morskich zwierząt (niegdyś było tu morze) aż po głębokie jaskinie i lecznicze źródła dające bieg rzekom. Zasiedlanie średniogórza rozpoczęło się wraz z rozwojem państwa węgierskiego, ale szczególnie silnie zaznaczyło się na przełomie XII i XIII wieku. Z tego okresu pochodzi większość zachowanych węgierskich zabytków romańskich, których najwięcej przetrwało właśnie w leśnej głuszy północy kraju. W tym czasie na każdym wyższym wzgórzu budowano fortyfikacje i umocnienia, a ruiny niektórych zamków przetrwały do dziś w całkiem niezłym stanie, choć zburzone zostały w czasie najazdów tureckich sprzed ponad 500 lat. Obecnie największymi miastami regionu pozostają Miskolc, Eger i Salgótarján. Średniogórze północne to również region bogaty w ludowe tradycje. Do najpopularniejszych i szczególnie cenionych należą dwie grupy etniczne: Palotowie i Matyó. Pierwsi z wymienionych zamieszkują północną część pasma Mátry, drudzy - południowy obszar pogórza, gdzie strome szczyty przechodzą powoli w Wielką Nizinę Węgierską. Jedni i drudzy wykształcili jedyne w swoim rodzaju obrzędy i tradycje. Palotów podziwia się głównie za wspaniałe wyroby rzemieślnicze, w tym przede wszystkim gliniane naczynia i drewniane meble, natomiast Matyó szczycą się niespotykanie zdobionymi haftami strojami, z bardzo charakterystycznymi roślinnymi motywami. Bardzo bogate tradycje ma również kuchnia tego regionu, w której dominują proste potrawy z ryb i grzybów. Ale najlepszą wizytówką regionu jest bez wątpienia wino Tokaj, produkowane w prowincji o tej samej nazwie. Bez chwili wahania można stwierdzić, że Tokaj jest najlepiej znanym na świecie winem węgierskim i... jedynym w swoim rodzaju. Jak go określono: "król win, wino królów" - i nie ma w tym cienia przesady. W cieniu jego imienia kryją się równie wspaniałe trunki z Egeru, znane już w okresie średniowiecza: Egri Leányka, Egri Bikavér czy Egri Muskotályos. Region pogórza obfituje w lecznicze źródła i termy. Pierwsze ośrodki "lecznicze" powstawały tu już na początku XVIII wieku i do dziś cieszą się niesłabnącym powodzeniem. Wodę wykorzystuje się nie tylko do przygotowywania kąpieli, lecz również sprzedaje jako zdatną do bezpośredniego spożycia. Jej picie poleca się przede wszystkim osobom skarżącym się na problemy z systemem oddechowym i trawiennym, zaś korzystanie z basenów - mającym problemy z aparatem ruchowym (kości, stawy, zwyrodnienia kręgosłupa). Ale turystów przyciąga tu nie tylko możliwość podreperowania zdrowia w leczniczych kąpielach. Średniogórze jest bowiem znakomitym miejscem do uprawiania aktywnego wypoczynku. Można jeździć konno, można uprawiać wodne sporty w jednym z wielu górskich jezior, można wybierać się na długie wycieczki piesze i rowerowe. Miłośnicy polowań mogą oddawać się swojej pasji w Cserhát, Mátra i Zemplén, gdzie łowy drobnej zwierzyny są dozwolone i gdzie do tej pory ustrzeliwano najlepsze i największe okazy dzikiej zwierzyny.