Kocsis Zoltán (1952- ) Pianista, kompozytor i dyrygent węgierski. Urodził się w 1952r. W Budapeszcie i naukę gry na instrumentach muzycznych rozpoczął już w wieku 5 lat. Studia kontynuował w Konserwatorium im. Béli Bartóka, gdzie od 1963r. specjalizował się w fortepianie i komponowaniu. W 1968r. przyjęto go do Akademii Muzycznej im. Ferenca Liszta. Dwa lata później, jeszcze jako student, wygrał konkurs radiowy poświęcony wykonaniu muzyki Beethovena - był to zarazem rok jego debiutu w kraju i za granicę. Po skończeniu studiów pozostał na uczelni jako wykładowca na wydziale fortepianu. Od tego czasu jego interpretacje muzyczne rozbrzmiewały prawie na całym świecie, prócz Ameryki Południowej i Afryki. Kocsis jest uznanym kompozytorem. Już od samego początku uznawano go za geniusza muzycznego, którego zdolności, wirtuozeria i osobowość daleko prześcigały jemu współczesnych. Artysta nie ogranicza się do koncertów solowych, ale grywa z najlepszymi orkiestrami symfonicznymi na świecie: z Chicago, Drezna, San Francisco czy orkiestrą Filharmonii w Nowym Jorku. Regularnie bierze udział w festiwalach w Edynburgu, Salzburgu, Pradze, etc. Kocsis był jednym z założycieli Nowego Studia Muzycznego w Budapeszcie. Jego prace, pisane przede wszystkim z myślą o nowoczesnej grze zespołowej i w ten też sposób wykonywane, podobnie jak transkrypcje Bartóka i Schönberga, przysporzyły mu niemałą sławę wśród znawców tej profesji. Kocsis specjalizuje się też w wykonaniu kompozycji György Kurtága - większość premier muzycznych dzieł tego kompozytora odbyła się właśnie dzięki niemu. Duże poruszenie wywołały także jego interpretacje i nagrania dzień Wagnera. Niektóre z transkrypcji dokonane na fortepian i orkiestrę kameralną można od czasu do czasu usłyszeć w salach koncertowych na całym świecie. Jego gra odznacza się znakomitą techniką i silną dyscypliną rytmiczną. Słuchacze są w stanie rozróżnić każdą jedna nutę, graną z absolutna czystością, zachwycają też umiejętności dozowania dramaturgii dźwięku. Kompozytor i muzyk wielokrotnie nagrywał swoje koncerty dla różnych wydawnictw muzycznych, między innymi Hungarotonu, Denena i Philipsa. Od 1980r. Związany był kontaktem z tym ostatnim wydawcą, pod szyldem którego wydał cykl koncertów poświęconych muzyce Bartoka, za który w 1987r. otrzymał nagrodę Edison. W 1990r. jego interpretacja partytur Debussy'ego przyniosła mu nagrodę Gramophone za najlepsze nagranie instrumentalne roku. W ostatnich latach Kocsis poświęcił się też dyrygenturze, przewodząc przede wszystkim Budapeszteńskiej Orkiestrze Festiwalowej (jest jednym z jej założycieli) oraz w Filharmonii Narodowej. Jego repertuar jako dyrygenta i pianisty składa się w dużej mierze z dzieł tzw. pogranicza, odrzucanych często ze względu na wysoki stopień trudności lub z powodu ich niewygodnej wymowy (Czajkowski: Manfred; Rachmaninow: Wyspa Umarłych; 8 Symfonia Brucknera, dzieła Debussy'ego). Jest też bardzo zróżnicowany - perfekcyjna technika wykonania i stylistyka nadawana utworom pozwala Kocsis'owi na interpretację wszystkich dzieł, począwszy od Bacha, a skończywszy na muzyce współczesnej.