Kossuth Lajos (1802-1894) Bohater narodowy, bojownik o niepodległość, jedna z najwybitniejszych postaci w historii Węgier. Urodził się 10 września 1802r. w arystokratycznej rodzinie w niedużym mieście Monok, na północy Węgier. Jego rodzina wielokrotnie zmieniała miejsce zamieszkania, osiedlając się w końcu w Sátoraljaujhely. Kossuth otrzymał staranne wykształcenie prawnicze i w 1824r. w Peszcie zdał wszelkie wymagane egzaminy. Początkowo pracował w miejscu zamieszkania rodziców, by w latach 1832-35 stać się członkiem delegacji arystokratów z komitatu Zemplen na sesje parlamentu węgierskiego, odbywające się wówczas w Bratysławie. Zajmował się publikacją kronik z posiedzeń, a ponieważ władze austriackie uważały to za działalność nielegalną, Kossuth na blisko 4 lata trafił do więzienia. Po wyjściu na wolność, w 1840r. poznał Terezię Meszlényi, z którą rok później ożenił się. W tym też czasie rozpoczął wydawanie gazety Pesti Hirlap (1841-44), za pośrednictwem której propagował swoje rewolucyjne poglądy polityczne (równość wobec prawa, zniesienie przywilejów szlacheckich, etc.). Tym samym po raz pierwszy w kraju gazeta stała się czynnikiem nacisku na polityków. W 1846r. Kossuth miał zaszczyt zainaugurować pierwszą linię kolejową Peszt - Vác i rok później został deputowanym do parlamentu z ramienia komitatu Peszteńskiego. W 1847r. przedstawił pamiętny projekt utworzenia rządu węgierskiego, niezależnego od znienawidzonych Habsburgów. W czasie wojny o niepodległość 1848-49 organizował armię narodową, zajmował wiele stanowisk rządowych (w tym ministra finansów w rządzie Batthany'ego). W 1849r. ogłosił zdetronizowanie Habsburgów i niepodległość państwa, by później zostać wybranym węgierskim regentem. Widząc upadek powstania oddał władzę generałowi Gergeyowi, a sam podjął udaną próbę wydostania się z kraju. Na wygnaniu spędził kolejne 45 lat swego życia. Początkowo Kossuth osiedlił się w Turcji, jednak od początku wiele podróżował po świecie, propagując ideę wolności narodowej. W 1851r. odwiedził Stany Zjednoczone, gdzie przyjęty został jak prawdziwy bohater walki o niepodległość i demokrację. Poświęcił się tez zdobywaniu środków finansowych na kontynuowanie sprzeciwu wobec Habsburgów i pomoc dla prześladowanych obywateli węgierskich. W 1859r. w czasie osobistego spotkania z cesarzem Napoleonem III zabiegał o poparcie Francji dla "sprawy madziarskiej", nigdy jednak nie przyjął do wiadomości, że jego starania są daremne, zaś składane mu obietnice stanowią jedynie mydlenie oczu. Świat nie był wówczas zainteresowany konfliktem z rodem Habsburgów, a tym bardziej rozpoczynaniem walki w imię obrony jakiegoś małego uciśnionego kraiku. W 1861r. Kossuth niezmordowanie kontynuował swoje podróże. Odwiedził między innymi Włochy, gdzie przez pewien czas przebywał w Milanie i Turynie. Mimo długiej rozłąki z krajem w 1862r. zgłosił inicjatywę utworzenia Koalicji Dunajskiej, złożonej z krajów Europy Środkowej. Bardzo silnie sprzeciwił się porozumieniu podpisanemu w 1867r. między Austrią i Węgrami i nigdy go nie uznał. Zmarł w samotności w Turynie 20 marca 1894r. Do ojczyzny powrócił dopiero po śmierci. Kossutha pochowano w Budapeszcie i jego pogrzeb był najliczniejszą ceremonią tego typu w historii całego państwa. Pośmiertnie wzniesiono mu ponad 80 pomników.