Veress Sándor (1907-1992) Sándor Veress urodził się 1 lutego 1907r. w Koloszvár (obecnie Cluj w Rumunii). W latach 1923-32 studiował muzykę pod kierunkiem Zoltána Kodálya i Béli Bártoka na Akademii Muzycznej w Budapeszcie, otrzymując staranne wykształcenie z zakresu gry na fortepianie, kompozytorstwa i etno-muzykologii. Aż do wybuch II wojny światowej pracował na uczelni, gdzie asystował Bártokowi i László Lajtha, a lata 1942-43 spędził w Rzymie. Przez pozostałą część okupacji niemieckiej pozostał w Budapeszcie, niewykorzystując nadarzającej się okazji ucieczki do Wielkiej Brytanii. Po odejściu Kodálya Veress zastąpił go na stanowisku nauczyciela kompozycji w Szkole Muzycznej w Budapeszcie, gdzie pilnymi słuchaczami jego wykładów byli między innymi György Ligeti y György Kurtág, dwaj najważniejsi kompozytorzy węgierscy w okresie powojennym. Dopiero koniec wojny i zmiana sytuacji politycznej zmusiły Veressa do wyjazdu z kraju i szukania schronienia zagranicą. Drugą ojczyzną muzka stała się Szwajcaria. Przez blisko 20 kolejnych lat Veress wykładał na Uniwersytecie i Konserwatorium Muzycznym w Bernie, kształcąc między innymi Heinza Holligera, Rolanda Mosear, Heinza Martiego, Ursa Schneidera, Theo Hirsbrunnera y Jürga Wyttenbacha. Mimo to pozostawał wykluczony z grona szwajcarskich kompozytorów aż do roku 1974. Zmarł w Bernie 4 marca 1994r. Veress rozwinął własny styl muzyczny, odmienny od stylu swoich dwóch znakomitych nauczycieli: Bártoka i Kodáya, których utwory przesycone były dźwiękami folkloru węgierskiego. Kompozytor skupił się na metodzie dodekafonicznej, którą stosował od 1952r, jednak jego prace okazały sie miec mniejszą siłę oddziaływania na jego uczniów niż klasyczne utwory z kanonu muzyki węgierskiej, autorstwa jego poprzedników.