Kościół św. Emeryka (Imre) wybudowano w XVII wieku. Był on owocem sporu, jaki wybuchł po 1558r. między obywatelami o różnym pochodzeniu zamieszkującymi miasto. Podzielili się oni w grupy, tworząc zamknięte enklawy ze względu na swoje pochodzenie i wyznawaną religię, co silnie wpłynęło na rozwój całego Kőszeg i lokalnego kościoła. Po wyparciu węgierskich protestantów z kościoła św. Jakuba przez szczególnie mocną grupę germańskich luteranów, w 1615r. Madziarowie, w porozumieniu w władzami miasta, rozpoczęli budowę własnej świątyni. Roboty prowadzono pod nadzorem Walenta Marxa, a ostateczne prace zakończono pod kierownictwem Wola Zehentmayera w 1640r. Zgodnie z życzeniem mieszkańców Kőszeg nowy kościół miał być dokładną repliką istniejącego przybytku św. Jakuba, skąd zostali wypędzeni. To tłumaczy, skąd w świątyni wznoszonej na przełomie epok renesansu i baroku pojawiły się liczne elementy gotyckie, zupełnie niezwykłe dla kościołów wznoszonych w ówczesnym okresie. Jednak i tym razem protestanci niedługo cieszyli się możliwością odprawiania własnych nabożeństw - w 1673r. Tamás Pálffy i György Széchenyi siłą odebrali im kościół i przekazali biskupowi katolickiemu. Aż do końca XIX wieku był on kościołem parafialnym Kőszeg. Nad wejściem do świątyni ustawiono posąg św. Emeryka wraz z inskrypcją "Œw. Emeryk, książę Węgier, 1722". Fasadę kościoła zdobią wizerunki dziesięciu z apostołów, wykonane w 1805r. Z tego samego roku pochodzi główny ołtarz, na którym István Dorfmeister Jr upamiętnił scenę składania przysięgi przez Emeryka. Zdobią go również postaci innych węgierskich świętych, w tym króla Stefana (ukazany jak zawierza swój kraj pod opiekę Maryi) i króla Władysława. Ołtarze boczne ozdobione są malowidłami z 1722r. autorstwa István Schaller z Sopron. W kościelnej krypcie, znajdującej się między zakrystią a kaplicą, w latach 1671-1831 miejsce wiecznego spoczynku znaleźli najzacniejsi obywatele miasta. Sama zakrystia i kaplica wzniesione zostały z reszek kaplicy cmentarnej pod wezwaniem św. Katarzyny, na tradycyjnym miejscu pochówków sprzed okresu otwarcia obecnego cmentarza, co nastąpiło w 1633r.