Palatyn Miklós Garai wybudował kościół św. Jakuba w latach 1403-07 na fundamentach dawnego kościoła minorytów, zrównanego z ziemią w czasie oblężenia austriackiego w 1289r. Ze względu na społeczną i majątek fundatora, wzniesiono dużą, trzynawową świątynię, która natychmiast po wyświęceniu otrzymała status kościoła parafialnego. Dziś w jej wnętrzach nadal zachowały się pierwotne elementy gotyckie, choć w XV cała budowla kilkakrotnie spłonęła, jak również została poważnie uszkodzona w czasie oblężenia miasta przez Turków. Do 1554r. świątynia była głównym miejscem modłów katolików, później przekształcono ją kościół protestancki uczęszczany przez węgierskich i niemieckich luteranów aż do 1671r. Protestanci zniszczyli zdobione wspaniałymi kolorowymi freskami wnętrza, zamalowali wszystkie ściany na biało, pozbyli się gotyckiego ołtarza, a w 1653r. skuli również kamienny piedestał, na którym wcześniej mieścił się ołtarz i na którym odprawiano nabożeństwa. W 1671r., po interwencji biskupa György Széchenyi'ego, kościół powrócił w ręce katolików, którzy przebudowali główną fasadę kościoła według wzorców barokowych, wznieśli drewnianą wieżę dzwonniczą, a w 1700r. otworzyli nową kaplicę zaraz za głównym ołtarzem, pół wieku później uzupełnioną dwoma nawami bocznymi. Znakomita większość elementów zdobiących obecnie wnętrze kościoła pochodzi z XVII i XVIII wieku. Trzyskrzydłowy ołtarz główny powstał na zamówienie Pála Eszterházy'ego w 1693r. W głównej szafie zobaczyć możemy figury Przenajświętszej Panienki w otoczeniu św. Piotra dzierżącego w dłoni klucz i św. Pawła trzymającego miecz. Rzeźby wyszły spod dłuta mistrzów z Tyrolu około 1500r. Zaraz obok wyróżnić można figury św. Jakuba, św. Ignacego de Loyoli (twórcy zakonu Jezuitów) oraz św. Franciszka Ksawerego (najważniejszego misjonarza w historii zgromadzenia). Ołtarz zamyka oko Boga, symbolizujące obecność św. Trójcy. Po wejściu do świątyni warto zwrócić uwagę na ściany wschodniej nawy, gdzie zachowały się fragmenty oryginalnych fresków zdobiących jej wnętrze. Po lewej stronie widać z kolei ogromny obraz ukazujący św. Krzysztofa, patrona podróżnych, pielgrzymów, kupców i kurierów. Rozmiar obrazu nawiązuje do legendy mówiącej o tym, że jeśli ktoś choćby tylko rzuci okiem na oblicze świętego, przez cały ten dzień będzie znajdował się pod jego ochroną. Zaraz obok zobaczyć można Trzech Króli oraz Maryję szczelnie obwiniętą swą tuniką, która to symbolizować ma łaskę zsyłaną wszystkim ludziom na świecie. Przy północnej ścianie kościoła spotykamy dwie płyty nagrobne wykonane z czerwonego marmuru. Kryją one groby dzieci Miklósa Jurisicha. Między ławami dla wiernych zauważyć też można płytę nagrobną opatrzoną nazwiskiem Mária Széchy, węgierskiej arystokratki pochowanej w krypcie kościoła. Nad wejściem do świątyni front zdobią potężne medaliony z 1807r. Umieszczony najwyżej ukazuje litery JHS, stanowiące akronim nazwy Jezus Hominum Salvator - Jezus Zbawiciel Ludzkości, oraz promienie symbolizujące jego nadejście w chwale. Oba elementy stanowią również składowe herbu zakonu jezuitów. W środkowym medalionie widzimy ukoronowane monogramy Marii i Józefa, widniejące w herbie zgromadzenia ojców pijarów. Trzeci medalion to stylizowany herb benedyktynów, połączony ze słowem PAX (pokój), umieszczony został o bok pozostałych w 1930r. Fasadę zdobi również figura stojącego w niszy apostoła Jakuba.